โรคจิต :: ติดพ่อ

posted on 29 Jun 2009 22:05 by olivemu

 

พ่อกับแม่อยู่กันคนละบ้าน..

ไม่ใช่ว่ามีปัญหาอะไรกันหรอกค่ะ

             เพียงแต่ พ่ออยู่บ้านไกลเมือง เปิดร้านเช่าหนังสือเล็กๆที่นั่น เพราะชอบบรรยากาศบ้านนอกๆ รายล้อมด้วยทุ่งนาป่าเขา คลองหน้าบ้าน ชอบที่ตอนเช้ามืดจะมีนกแก้วป่าบินว่อนมาให้เห็นทุกวัน  แถมด้วยตัวนำโชคที่ขึ้นมาจากคลองเพื่อนอนตากแดดอย่างสบายอารมณ์

             ส่วนแม่ ที่อยู่บ้านกลางเมือง ชอบที่จะได้เดินทางสะดวก ขับรถ(มอเตอร์ไซค์)ไม่ถึง 20 นาทีก็ถึงที่ทำงาน ไม่ต้องทนหงุดหงิดกับสภาพจราจรที่ติดหนึบยิ่งกว่ากาละแมผสมกาว 

             ฉันกับน้องสาวอยู่กับแม่ เพราะเรียนโรงเรียนแถวๆนั้น ส่วนพี่ชายอยู่กับพ่อ

 

พักนี้แม่ไปสัมมนาบ๊อยยยบ่อย ไม่รู้จะสัมฯอะไรกันนักกันหนา

พ่อก็ต้องเข้าเมืองมาอยู่ดูแลลูกสาวค่ะ

ปกติบางวันเท่านั้นที่แม่จะทำข้าวกล่องให้ไปกินที่โรงเรียน คงเพราะแม่เหนื่อย..มั้ง

แต่พอพ่อมา ท่านทำข้าวกล่องให้ไปกินที่โรงเรียนแทบทุกวันเลยค่ะ 

ถ้าวันไหนไม่ได้ทำ แสดงว่าพ่อ... ตื่นสาย แต่ไม่เป็นไร ให้พ่อสักวัน 55555555

แล้วยังพาไปส่งถึงหน้าประตูโรงเรียนทุกวัน

ช่วยให้ฉันไม่ต้องไปเผชิญวิบากกรรมบนรถเมล์ โอ้ ฉันแสนจะซาบซึ้งยิ่งนัก

 

           ช่วงเวลาสั้นๆ ไม่กี่วันเหล่านั้น (แต่รวมกันหลายครั้งก็หลายวัน 555) ทำให้ฉันรู้สึกซาบซึ้งในความใจดีของพ่อมาก   อีกครั้งที่ฉันนึกถึงคำพูดของอา ว่า พ่อเป็นคนเซ้นซิทีฟ  ฉันรู้สึกถึงสิ่งนั้นในตัวพ่ออย่างชัดเจน พ่อพยายามเอาใจฉัน ช่วยฉัน ทำดีสารพัดกับฉัน เพราะพ่อกลัวว่าฉันจะไม่รักพ่อ  เหมือนที่ฉันกลัวว่าพ่อจะไม่รัก แม่จะไม่รัก ถ้าฉันสอบไม่ติด ถ้าฉันไม่ได้คะแนนดีๆ ถ้าฉันไม่ทำตัวเป็นเด็กดี

 

อีกครั้งที่ฉันรู้สึก ฉันช่างเหมือนพ่อเหลือเกิน

 

คืนก่อนฉันฝันร้าย ฉันฝันว่า

    ================        

โดนผีตามหลอกหลอน ในบ้านเก่าที่เคยเติบโตขึ้นสมัยเด็ก ฉันหนีผีจนมาเจอพ่อ  โล่งอกเป็นปลิดทิ้ง  รู้สึกปลอดภัยยามที่มีพ่ออยู่ใกล้ๆ 

แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น!!!!!!!!!!!!!

มีผีเด็กผู้หญิงน่ารักๆอยู่ข้างหลังพ่อ  น่าแปลกที่ฉันไม่กลัวเธอเลย เดินเข้าไปหา คุกเข่าลงข้างๆเธอแล้วคุยด้วย(ว่าอะไรบ้างก็จำไม่ได้) จำได้แค่เธอบอกว่า พ่อจะต้องตายในเร็วๆนี้และไม่มีใครจะช่วยพ่อได้

ฉันตกใจกลัวจนน้ำตารื้นออกมา ละล่ำละลักถาม จะมีวิธีไหนที่จะช่วยพ่อได้บ้าง

เธอบอก ไม่มีวิธีใดๆทั้งสิ้น

ฉันแทบหมดแรงนอนกองอยู่ตรงนั้น

  =================

ฉันตืนขึ้นด้วยเสียงตะโกนปลุกของพ่อ "ฝน ตื่นได้แล้วลูก สายแล้ว วันนี้กินไข่เจียวนะ~~~"

สุดจะดีใจเลย พ่อยังอยู่ พ่อยังอยู่ มันเป็นแค่ฝััน แค่ฝัน...

แต่  พ่อ  ไข่เจียวอีกแล้วเหรอ

 

 

ฉันคิดว่า ตอนนี้สิ่งที่ฉันกลัวที่สุด คือการสูญเสียพ่อ

จะเอ็นไม่ติดก็ช่าง แฟนทิ้งก็ไม่เป็นไร แต่พ่อต้องอยู่กับฉัน

ฉันกลัวตัวเองจัง ฉันกลัวว่าจะยึดติดกับพ่อมากเกินไป จะติดพ่อ เข้าใจฉันไหม

ไม่ใช่กลัวจะรักพ่อนะ แต่.. ไม่รู้สิ มันพูดยาก

ฉันกลัวว่าพ่อจะกลายเป็นศูนย์กลางของชีวิต ประมาณนั้นมั้ง

กลัวว่าจะลุกขึ้นยืนไม่ไ้ด้อีก หากต้องเสียพ่อไป ละมั้ง

 

 

ฉันนี่ช่างโรคจิต หวาดระแวงขั้นรุนแรงหรือเปล่าเนี่ี่ย

 

edit @ 29 Jun 2009 22:45:39 by olive

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องปกติ
เหมือนรู้ๆอยู่ว่ายังไงพระอาทิตย์ก็ต้องตกดินในเย็นนี้
แต่ทำใจไม่ได้ซะที ยังอยากอยู่ใต้แสงตะวันอันอบอุ่น ^_^

surprised smile

ดื้อดึงแค่ไหน ไม่อยากให้พระอาทิตย์ตกดินแค่ไหน
ยังไงก็ต้องตกสักวัน เพราะเป็นเรื่องธรรมดาอ่ะค่ะ

#9 By Namast'E on 2009-07-22 22:09

รักพ่อเหมือนกัน...
คิดได้สองอย่างในเรื่องรัก
ถ้ารักแล้วก็ต้องรับได้ว่าวันหนึ่งหากเราต้องจากกัน
มันอาจทำให้เราเศร้า
รักมาก ก็ทุกข์มากใช่ไหม

แต่ถ้ารักเป็นก็ไม่เห็นต้องทุกข์ใจ

แล้วจะรักยังไง รักให้เป็น
เออ...น่าคิดนะ..
sad smile Hot!

#8 By เขียนเอง on 2009-07-05 01:55

เราก็ไม่ค่อยได้อยู่กับพ่อเหมือนกันค่ะ พ่อทำงานที่อื่น ...

รักพ่อรักแม่ให้มากๆนะคะ สุดท้ายแล้วคนที่รักเรามากที่สุดก็คือท่านสองคน confused smile

#7 By \ MEIJI / on 2009-06-30 19:12

เป็นใครก็ร้องไห้แหละค่ะ

#6 By U-BEDOO on 2009-06-30 13:10

รักมาก ก็เลยกลัวการสูญเสียมาก
พี่จะสนิทกับแม่ เห็นแม่แก่ขึ้นทุกวัน ก็อดกลัวไม่ได้ว่าแม่จะจากไปสักวัน แต่ไม่อยากคิดมากทำวันนี้ให้ดีที่สุดดีกว่า ทำให้แม่ภูมิใจและมีความสุข จะได้ไม่เสียใจเวลาแม่จากไป

#5 By Bxjapan on 2009-06-30 09:53

อืมมม ดีแฮะ น่าอิจฉาที่แยกกันเพราะความชอบ
ไม่ได้แยกกันเพราะปัญหาครอบครัว angry smile



วันนึงท่านก็ต้องจากเราไป อยากทำใจเรื่องนี้ให้ได้เหมือนกัน
พ่อพี่เคยชักเข้าโรงพยาบาลด้วยหลายๆอาการรุมเร้า เหล้า เลือด บุหรี่ ฯลฯ
ปาฎิหารย์ยังมี ไม่เคยเชื่อมาก่อน แต่รอดมาได้ เหตุการณ์นั้นผ่านไปเป็นปีแล้ว
ตั้งแต่โตมา ไม่เคยรักพ่อแบบแสดงออกมาก่อน แต่หลังจากนั้น
ก็เริ่มทำมากขึ่้น ด้วยรู้ว่าอาจจะต้องจากกันเร็วกว่าที่คิดเอาไว้

ตอนนี้ยังแข็งแรง ทำงาน เจอกัน คุยกัน นอนบ้านเดียวกัน
"แต่วันนึงก็ต้องจากไป"

รักพ่อให้มากๆเน้อ big smile คนเราอยู่กับพ่อได้แค่ชีวิตละครั้ง อะไรจะเกิดบ้างก็ไม่รู้ ฮ่าๆ อย่าให้มันกลายเป็นสิ่งที่เราต้องเสียใจเมื่อพ่อจากไป พี่กำลังพยายามทำอะไรตอบแทนพ่ออยู่ กลัวว่าจะไปไวกว่าที่คิด angry smile

เป็นคนนี่น่ากลัวจริงๆ

#4 By Charlie on 2009-06-30 00:02

อยากไปเที่ยวบ้านพ่อน้องจัง

เห็นด้วยกะอาจารย์จิ๊บ

#3 By E.T.*** on 2009-06-29 22:54

"เห็นด้วย..
หากเราสูญเสียพ่อไป
เราจะอยู่อย่างไร"
ไม่หรอกค่ะ รักพ่อตั้งแต่วันนี้ ดีกว่าร้องไห้ ในวันที่เขาจากไป เมื่อรักเขา เราก็ต้องเข้มแข็ง และแสดงออกว่ารักเขามากๆ นะคะ

เข้าตำรา : รักนะ แต่กล้าแสดงออกค่ะ

ขวัญเอ้ย ขวัญมา